KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/45388 E., 2014/40607 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kullandığı kredi sırasında davalı bankaca dosya masrafı ve diğer masraflar adı altında kendisinden haksız olarak tahsil edilen toplam 2.158.54.TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 2.158.54.TL'nın, 21.04.2014 temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece, davacı tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesine rağmen hüküm bölümünde kendisini davada vekil ile temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesine göre 750.00.TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 259.00.TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
3-Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesine ve davacı tarafından yatırılan 50.00.TL avansın yargılama gideri olarak kullanılmasına rağmen 5.00.TL yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, her iki bentte belirtilen bu yanlışkların giderilmesi yeniden yargılama 2014/45388-2014/40607
yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK. 438/7. maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/45388, K. 2014/40607, 17 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama