Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/4600 K.2014/4548

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisinden erken ödeme ücreti, ödeme planı değişikliği bedeli, komisyon ve masraf adı altında toplam 5.259,00 TL fazla para tahsil ettiğini belirterek yapılan bu kesintinin bedelin banka tarafından alındığı tarihten itibaren mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek yasal değişken faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2- Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 5.259,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 1.800,00 TL’nin 18/06/2008 tarihinden; 1.770,00 TL’nin 29/09/2009 tarihinden itibaren; 1.689,00 TL’nin 01/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faize hükmedilmiştir. Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı B.K.’nun 101.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığı halde, mahkemece tahsil tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Öyle olunca, Mahkemece hükmedilen

2014/4600-2014/4548

meblağa dava tarihten itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken önceki dönem faizine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.