KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/47412 E., 2015/17495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, çeşitli tarihlerde banka havalesi ile davalıya borç para gönderdiğini, ancak davalının geri ödememesi üzerine icra takibi başlattığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, 107.097,61 TL’lik asıl alacağa ilişkin olarak davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine ve AAÜT uyarınca 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça yalnızca vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 12/1. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmü yer almaktadır.
Dava değerinin 107.097,61 TL olduğu gözetildiğinde, bu değer üzerinden kendisini yargılamada vekil aracılığı ile temsil ettiren davalı lehine AAÜT'nin 12/1. maddesi uyarınca 10.967,81 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/47412, K. 2015/17495, 1 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama