KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/5704 E., 2014/5446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tüketici kredisi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı; davalı bankadan konut kredisi kullandığını,daha sonra da yapılandırdığını,07.10.2009 tarihinde 2.672,00 TL,25.11.2010 tarihinde de 2.501,00 TL olmak üzere toplam 5.173,00 TL masraf alındığını ileri sürerek bu bedelin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir
2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 5.173,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 5.173,00-TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, ancak gerekçeli kararda maddi hata sonucu dava dosyası ile hiç bir ilgisi olmayan “a-Bu bedelin 1.200-TL'sine dava tarihinden itibaren bakiye 3.208,24-TL'sine ıslah tarihi olan 11.07.2013 2014/5704-5446
tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine,” cümlesi de hüküm fıkrasına yazılmıştır.Dava dosyası ile ilgisi olmayan bu cümlenin gerekçeli kararın hüküm fıkrasına yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/5704, K. 2014/5446, 27 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama