Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/5766 K.2014/22574

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,21.08.2009 tarihli sözleşme ile davalı bankadan 60 ay vadeli 62.000,00 TL konut kredisi kullandığını,11.01.2012 tarihinde 11.000,00 TL ön ödeme yaparak kredi süresini kısaltmak için yapılandırma yaptığını,ancak banka şubesinden aldığı yapılandırma takip çizelgesinde % 1,07 olan kredi faizinin % 1,68'e çıkarıldığını fark ettiğini,yaptığı 11.000,00.TL'lik ön ödemeye karşılık kendisinden erken ödeme ücreti alındığını,aynı zamanda kredisinin çok daha yüksek bir faiz oranı ile yapılandırıldığını ileri sürerek,yeniden yapılandırılma sonucu arttırılan faiz oranının eski orandan devam edecek şekilde yeniden yapılandırılmasını istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile davacının 11.01.2012 tarihinde erken ödeme yapmak suretiyle gerçekleştirdiği konut kredisi yapılandırması sırasında % 1,68 oranında artırılan kredi faiz oranının ortadan kaldırılarak,kredinin faiz oranının eski faiz oranı üzerinden devam edecek şekilde yeniden yapılandırılmasına karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı bu davada,kullandığı konut kredisinin yeniden yapılandırılması sırasında faiz oranın % 1,68'e çıkarıldığını,bu oranın yüksek olduğunu ileri sürerek,yeniden yapılandırılma sonucu arttırılan faiz oranının eski orandan devam edecek şekilde yeniden yapılandırılmasını istemiş,mahkemece de,davalının davacıdan % 1,68 olacak şekilde taahhüt almasının davacının zararına olduğu, üstelik davacının konut kredisini % 1,07 faiz oranı üzerinden aldığını hiçbir kimsenin kendisi zararına hareket etmeyeceği davacının, edimin miktarında yanıldığı ve hataya düştüğü,davalının sözleşmeye aykırı olarak fazla faiz uyguladığı kanısına varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ile davacının,11.01.2012 tarihli bankaya hitaben verdiği dilekçesinde,"... konut kredisinin kalan vadesi 16 ay olacak şekilde % 1,68 faiz oranı ile yapılandırılmasını rica ederim." beyanının bulunduğu görülmektedir.Davacının konut kredisi kullanırken faiz oranını bilerek sözleşme düzenlediği ve yeniden yapılandırma için de verdiği dilekçede,istediği faiz oranına göre yapılandırma talep ettiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.Davacı,yeniden yapılandırma sırasında uygulanan faiz oranın yüksek olduğunu idda ederek eski oran üzerinden devam etmesini istemiş olup % 1,68 faiz oranı ile yapılandırılma sırasında hataya düştüğünü

idddia etmemiştir.TMK.’nun 2.maddesinde de öngörülen dürüstlük kuralı gereğince “ Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” Davacının,hukuken kendisine tanınan hak çerçevesinde borcunun yapılandırılmasını ve kendisine uygulanmasını istediği faiz oranına göre işlem yapılmasını talep ettikten ve talebi doğrultusunda işlem yapıldıktan sonra dönüp yeniden kendi istediği faiz oranın fahiş olduğu iddiası ile lehine hak doğmasını sağlamaya çalışması az yukarıda açıklandığı şekilde hakkın kötüye kullanılması olarak kabul edilmesi

gerekir.Hal böyle olunca davacının talebinin haklı olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle davanın kabulüne dair yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.