KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/6 E., 2014/998 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/11/2012
- Numarası
- 2010/361-2012/418
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar davalı şirkete ait otelde kaldıklarını, konaklama esnasında odada bulunan televizyonun patlaması sonucu yangın çıktığını, olaydan dolayı maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 1.000,00TL maddi ve 15.000,00TL madevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddine, toplam 3.500,00TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, davalı şirkete ait otelde konaklayan davacıların odasında tv patlaması sonucu çıkan yangın nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece,uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
2014/6 - 2014/998 2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/6, K. 2014/998, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama