Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/644 K.2014/15500

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...şirketi adına ...'in satıcı sıfatı ile imzalamış olduğu 02.08.2005 tarihli harici satış sözleşmesi ile villa satın aldığını, sözleşmede belirtilen bedellerin davacı tarafından davalı ...'e ödendiğini, davacının villasının olması gerekenden daha yüksek inşaa edildiğini ve inşaa edildiği zeminin dolgu olduğunu,

projesinden yüksek inşaa edilmesi nedeniyle fen ve teknik kurallara aykırı olup kaçak inşaat statüsünde olduğunu ayrıca eğilmesi nedeniyle ayıplı olduğunu ileri sürerek taşınmaz için ödediği 239.000 Euro bedelin şimdilik 30.000,00 TL sinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, olmadığı takdirde binanın kaçak ve ayıplı olması nedeniyle bedelden bu ayıplar oranında indirim yapılarak fazla ödenmiş bedelin davacıya iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/644-15500

2-Dava, tüketici tarafından açılmış olup 4077 sayılı kanunun 23 /2 maddesine göre tüketici harçtan muaf olduğundan, harç alınmaması gerekmektedir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ancak hüküm fıkrasında davacının bu dava nedeni ile yapmış olduğu yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. Davacı dava açarken başvurma ve peşin harçlarını yatırmış olup harçların davacıya iadesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Nevar ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.