KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/6592 E., 2014/5574 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı; dava dilekçesi ile bankadan aldığı konut kredi nedeniyle kendisinden tahsil edilen 1567,00 TL'nin tahsilini istemiş daha sonradan davasını ıslah ederek toplam 2.062,50 TL'nin kesinti tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 2.062,50 TL’nin 21.08.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 2.062,50 TL'nin kesinti tarihi olan 21.08.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. BK.’nun 101.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı dava tarihten önce temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığı halde, mahkemece tahsil tarihinden itibaren 2014/6592-5574
Faize hükmedilmiştir. Öyle olunca, Mahkemece hükmedilen meblağa dava tarihten itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken önceki dönem faizine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/6592, K. 2014/5574, 3 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama