Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/7758 K.2014/36729

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankanın dava dışı .... ile imzaladığı kredi sözleşmesine kefil olduğunu, asıl borçlunun kredi borcunu ödememesi nedeniyle hesabın kat edilerek hem asıl borçlu hem kendisi aleyhine icra takibi başlatıldığını, asıl borçlu hakkında takip sonuçlanmadan kefil hakkında icra takibi yapılamayacağını ileri sürerek, icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesinin 2.fıkrasında, “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur.” düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, davanın dayanağı olan icra takibinden vazgeçilmiş olduğuna göre, dava ön şartının yokluğu nedeniyle hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı aleyhine nispi tarife üzerinden 3.650,00- TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2014/7758-36729 Mahkemece, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, Harçlar Kanunu'nun (1)Sayılı Tarifesi'nin 1-III. bendine göre maktu karar harcına hükmolunması gerekirken davalı aleyhine 2.109,70-TL nispi karar harcına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK.’nun 370/2. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.