KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/8099 E., 2014/26917 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı; davalı bankadan kullandığı konut kredisi nedeni ile kendisinden toplam 2.090 TL’nin haksız şekilde alındığını ileri sürerek, alınan bedelin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2.086 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı eldeki dava ile 2.090 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmekle birlikte, reddedilen miktarın azlığı gerekçe gösterilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmem iştir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2.maddesine göre; asıl alacak miktarı 3.666.66 TL’ne kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olup, ne var ki bu ücretin reddedilen miktarı geçemeyeceği de belirtilmiştir.
Buna göre; mahkemece davalı vekili lehine reddedilen miktarı geçmeyecek şekilde 4 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/8099, K. 2014/26917, 15 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama