KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/8356 E., 2014/9404 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ile ... Vadisi 3-4-5. Etap Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında 29.11.2006 tarihinde Kadastro Arsa ve Tesis Sözleşmesi imzaladıklarını, taşınmazı tapuda davalıya devrettiğini, projenin iptal edilmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere lO.OOO TL'nin faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, 18.9.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 27.526,80 TL'ye çıkarmıştır.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile dava ve ıslah dilekçesi gözetilerek 27.526,80 TL’nin 29.11.2006 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun geciktirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. (818 sayılı BK.lOl/lm. 6098 sayılı BK.117/lm.) Davacı, dava tarihinden önce davalıyı temerrüde düşürdüğünü ispatlayamamıştır. Öyle olunca mahkemece hükmedilen alacağın lO.OOO TL'sine dava, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yanlış 2014/8356-9404
değerlendirme ile yazılı şekilde hükmedilen alacağın tamamına sözleşme tarihi olan 29.11.2006 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/8356, K. 2014/9404, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama