Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını ve daha sonra borcunun yeniden yapılandırıldığını, bu işlemler sırasında davalı banka tarafından 2.500,00TL diğer masraflar adı altında ücret, 275,00 TL ekspertiz ücreti,4.000,00 TL yeniden yapılandırma masrafı, 1.892,93 TL erken ödeme ücreti olmak üzere toplam 8.667,93 TL tahsil edildiğini,haksız alınan söz konusu paraların iadesi için İzmir TSHH ne başvurduğunu, adı geçen hakem heyetinin 24/12/2013 tarihli 2012/249489 no.lu kararıyla 8.667,93.TL nin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verildiğini,bu karardaki alacağın tahsili için ...
14.İcra Müdürlüğünün 2013/412 sayılı dosyasıyla icra takibi başlattığını,ancak davalı bankanın itirazı üzerine icra takibinin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına,%20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının İzmir 19.İcra Müdürlüğünün 2013/4121 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline,takibin 5.233,71.-TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, dava yargılamayı gerektirdiğinden inkar (kötüniyet) takdirine yer olmadığına karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm,davacının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş 2014/8743-8453
bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir.
Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir.
Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ;Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının tüm,davacın diğen temyiz itirazlarının reddine,iki numaralı bent uyarınca gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünde yer alan “dava yargılamayı gerektirdiğinden inkar (kötüniyet) takdirine yer olmadığına,”cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.