KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/8881 E., 2015/18947 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar, davalının Beypazarı İcra Müdürlüğünün 2011/778 takip sayılı dosyası ile kendisine karşı icra takibi başlattığını, böyle bir borcu olmadığını, zira icra dosyasından da anlaşılacağı üzere ödeme emrine ilişkin olarak hiçbir tebligatın müvekkiline yapılmadığını, müvekkillerinin takipten daha sonra haberdar olduğunu bu nedenlerle müvekkillerinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacılar ... ve ...'nin davalarının reddine, davacı ... hakkında açılan dava konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, davacı aleyhine başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, kural olarak menfi tespit davalarında, ispat yükü alacaklıya aittir. Alacaklı davalı takip sebebi olarak davacıların kendisinden borç para aldığını ve geri ödemediklerini öne sürmüş ise de davacı davalıya borçlu olmadığını ve böyle bir temel ilişkinin aralarında hiç var olmadığını iddia etmiştir.
Bu durumda alacaklı olduğunu ispat yükü davalıdadır, davalının icra takibi sırasında borca itiraz etmemesi borcu kabul ettiği anlamına gelmez. Mahkemece, ispat yükünün davalıda olduğu kabul edilerek davalının sunmuş olduğu deliller değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken ispat yükü ters çevrilmek suretiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/8881, K. 2015/18947, 8 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama