Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/10052 K.2016/17378

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait işyerinde 1999 ve 2009 yılları arasında hizmet akdi feshedilene kadar her işte çalıştığını, işçilik alacakları ödenmeden haksız olarak sözleşmesinin feshedildiğini, bayramlarda ve tatillerde de çalıştığını ve fazla mesai yaptığını bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 250,00 TL ihbar, 250,00 TL kıdem, 250,00 TL genel tatil, 250,00 TL yıllık izin ücreti, 9.000,00 TL fazla çalışma ücreti olmak üzere toplam 10.000,00 TL ücrat alacağının davalıdan faizi ile birlikte tahsilini istemiş, yargılama sırasında ibraz ettiği ıslah dilekçesi ile de talebini arttırmıştır. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile, 5.788,48 TL brüt Kıdem Tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 02/08/2009 tarihinden itibaren mevduata uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte 1.336,72 TL brüt İhbar Tazminatının 250,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihi olan 11/01/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 12.958,09 TL brüt Fazla Mesai Ücretinin 9.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihi olan 11/01/2012 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, 593,11 TL brüt Genel, Bayram Tatil Ücretinin 150,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren,

bakiyesinin ıslah tarihi olan 11/01/2012 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ve Yıllık İzin Ücreti 1.623,16 TL talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya ait işyerinde 1999 ve 2009 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini, işçilik ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı ise davacının sözleşmesinin devamsızlık yapması neticesinde haklı olarak feshedildiğini ve alacağı olmadığını savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı hakkında İş Kanunu hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

Nitekim, İş Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gelmiştir. Kıdem tazminatı ve izin ücreti iş kanununa tabi sözleşmelerde işçinin yasanın 14. maddesi koşulları oluşması halinde isteyebileceği bir tazminat olup, iş bu davada İş Kanunu uygulanamayacağından kıdem tazminatı ve izin ücreti istenemez.

Şu halde davacı ancak sözleşmenin işveren tarafından feshi halinde 24.6.1959 günlü E/32-K/26 sayılı içtihadı birleştirme kararında benimsendiği gibi 6098 s. TBK.nın 393 (eski B.K. nun 313) ve devamı maddelerine dayanarak talepte bulunabilir. Davacının iş aktinin feshinden dolayı Borçlar Kanununun bu hükümlerine dayanarak tazminat istemeye hakkı vardır.

Hal böyle olunca mahkemece davacının Borçlar Kanununda düzenlenmiş olan tazminat hakları yönünden gerekli araştırma yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, İş Mahkemesince alınan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.