KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/10081 E., 2015/10572 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan değişik tarihlerde kullanmış olduğu kredi ler nedeniyle çeşitli adlar altında ve haksız olarak kesintiler yapıldığını, bu kesintilerin iadesi için ... Tüketici Hakem Heyetine başvurduğunu, başvurunun lehine sonuçlanması üzerine bu karara istinaden yapmış olduğu icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı cevap vermemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalı temyiz dilekçesinde, mahkemece kabulüne karar verilen miktar içerisinde, 24.05.2011 tarihinde davacı tarafından başka banka nezdindeki bir hesaba yapılan 1.680,00 TL tutarındaki EFT'nin de bulunduğunu iddia etmiş ve buna ilişkin olarak dekont sunmuştur. Dosya içerisinde mevcut yargılama sırasında banka tarafından gönderilen davacının hesap hareketlerinde de söz konusu tarihte EFT açıklaması ile davacının hesabından 1.680,00 TL çıkış olduğu anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca Mahkemece, 1.680,00 TL'nin davalı banka tarafından davacının çekmiş olduğu krediler nedeniyle yapılan bir tahsilat mı yoksa davacı tarafından yapılan bir EFT işlemi mi olduğu hususu araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/10081, K. 2015/10572, 2 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama