KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/10568 E., 2015/8737 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kredinin kullanımı sırasında kendisinden haksız olarak 1.000 TL masraf alındığını ileri sürerek haksız yere alınan 1.000 TL nin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz edilmiştir. Davacı, kredi kullanımı sırasında kendisinden haksız olarak 1000 TL kesintinin tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık, tüketici mahkemesinin mi yoksa tüketici hakem heyetinin mi görevli olduğu hususundadır.
4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun 22/5.maddesi uyarınca. Uyuşmazlık konusu mal veya hizmet bedelinin 118.290.000.-(Yüzonsekizmilyonikiyüzdoksanbin) TL'yi aşmadığı hallerde, Tüketici sorunları hakem heyetine başvurmadan tüketici mahkemelerine başvurulamaz. Bu parasal sınır, her yıl 8 inci maddenin son fıkrasında gösterilen usul çerçevesinde yeniden belirlenir. Yasada öngörülen parasal sınır 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.191,52 TL'ye çıkarılmıştır.
Somut olayda; dava değeri 1.000 TL olduğuna göre tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Hal böyle olunca; mahkemece uyuşmazlığın tüketici hakem heyetinin görev alanına girdiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/10568, K. 2015/8737, 18 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama