KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/10925 E., 2015/26495 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ile 02/06/2010 tarihinde... ili... İşyeri Projesi kapsamında iki adet iş yerini konu alan gayrimenkul satış sözleşmesi akdedildiğini, iş yerlerinin davalıya teslim edildiğini, ancak davalının sözleşme hükümlerine uymayıp sözleşme gereği ödemesi gereken taksit miktarlarını ödemediğinden bahisle, satış sözleşmelerinin feshi nedeniyle kendi mülkiyetinde bulunan ancak davalı tarafından işgal edilen taşınmazlara vaki el atmanın önlenmesi ile davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkemece, davaya bakmakta.... Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan mahkemenin görevsizliğine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, taraflar arasında yapılan işyeri satım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı, davalının sözleşmeye uymadığını bu nedenle sözleşmeyi feshettiğini belirterek, davalının kendisine teslim edilen taşınmazlardan çıkarılmasını, söz konusu taşınmazların kendilerine teslimini istemektedir. Mahkeme ise, taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereği kira ilişkisi bulunduğunu benimseyerek, HMK 4.md gereğince Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğuna karar vermiştir.
Oysa, taraflar arasında düzenlenen satış sözleşmesi incelendiğinde, kira ilişkisinin olmadığı, uyuşmazlığın sözleşmeye aykırı davranıştan kaynaklandığı açıktır. O halde, mahkemece, davanın esasına girilerek hüküm tesisi gerekirken, Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğundan bahisle, görevsizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/10925, K. 2015/26495, 7 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama