Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/11208 K.2015/12984

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalı bankanın şubesine Bilgi Edinme ve Avukatlık Kanunu kapsamında sundukları dilekçe ile, müvekkilinin davalı bankadan kulanmış olduğu krediler nedeni ile bankaya ödemiş olduğu dosya masraflarının nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, ancak davalı bankaca taleplerine olumlu yanıt verilmediğini, kesilen miktarın müvekkili tarafından bilinmediği için görev sınırı açısından miktarın belirli olması açısından önemli olduğunu, bu durumda müvekkilinin hakkını aramasının imkansız hale geldiğini belirterek, haklı olan davalarının kabulüne ve muarazanın men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizine dair inceleme sonucu, dairemizce;davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkeme bozma kararına uyarak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, hakkaniyet ilkesi göz önünde bulundurularak davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yanın amacı; kredi kullanımı esnasında haksız olarak alındığı ileri sürülen kesintilerin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında, davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. Bu nedenle, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekli iken, yazılı şekilde karar verilmesi usül ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması usulünün 438/7 maddesi gereğidir.