Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/11586 K.2015/12532

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden çeşitli adlar altında kesintiler yapıldığını ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.302,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi tahsiline karar verilmesini istemiş, 16.09.2014 tarihli dilekçe ise talebini ıslah ederek 3.652,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.652,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının 2. numaralı bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde 3.302,00 TL’nin tahsilini istemiş, yargılama aşamasında 16.09.2014 tarihli dilekçe talebini ıslah suretiyle arttırarak, toplam 3.652,00 TL’ye çıkartmıştır. Kısmi ıslah halinde ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulabilir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek kabul edilen alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

3-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı dava dilekçesinde kesintilerin avans faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı banka tacir olup, davacı avans faizi isteyebilir. Hal böyle olunca mahkemece, avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılması gerekmeyip hükmün düzeltilerek onanması HUMK'un 438/7 maddesi gereğidir.