Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/13510 K.2017/1608

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı işçi ... tarafından bir kısım işçilik alacaklarının tahsili talebi ile Bakanlıkları aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini ve Yargıtayca onandığını, bu hükme dayanılarak yapılan icra takibi neticesinde 4.693,68 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek, ödenen bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4.693,68 TL'nin 2.346,84 TL'sinin davalı ...'nden, 2.346,84 TL'sinin davalı ...'nden 30/07/2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Bakanlığın, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan Sözleşmenin eki niteliğindeki teknik şartnamenin 4/d maddesinde “yüklenici çalıştırdığı elemanların her türlü özlük ve sosyal haklarını karşılamak (1475, 506, sayılı yasalara göre) ve ödemek zorundadır.

Bu konuda kurumumuzun sorumluluğu yoktur....” şeklinde yapılan düzenleme ile sorumluluğun yükleniciye ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme ve şartname hükümleri tarafları bağlayacağından, hizmet sözleşmelerinde yüklenicinin sorumluluğuna ilişkin bu şekilde açık hüküm olan hallerde, davacı bakanlığın asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını ilgili davalıdan rücuen tahsilini talep edebileceğini kabul etmek gereklidir. Bununla birlikte feshe bağlı bir hak olan ihbar tazminatından sadece son işveren sorumludur.

Başka bir ifade ile davacı üst işveren, dava dışı işçiye ödemiş olduğu ihbar tazminatını ancak son işverenden rücuen tahsilini talep edebilir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise işçiye ödenen ihbar tazminatından her iki davalının dönemine isabet eden tutarlarda sorumlu tutularak hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

O halde Mahkemece, son işverenin ihbar tazminatının tamamından, kıdem tazminatı da dahil olmak üzere diğer işçilik alacaklarından ise, kendi dönemine isabet eden miktarlar üzerinden sorumlu olduğu kabul edilerek, bu hususta yeniden rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.