Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/13764 K.2016/11200

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 13.11.2009 tarihli ve 2 yıl süreli sözleşme ile pilot olarak çalışmaya başladığını, kendisine tip eğitimi verdirilip harcama yapıldığını ancak davalının hiç bir neden göstermeden 25.2.2010 tarihli ihtar ile istifa ettiğini bildirdiğini, akabinde 26.2-27.2-1.3-2.3.2010 tarihlerinde mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini ve durumun tutanakla tesbit edilerek 3.3.2010 tarihinde sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, 24.000 euro eğitim gideri ile süreden önce fesih nedeni ile 21.000 euro ceza-i şart ve 85,18 TL. ihtar giderinin yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmede tek taraflı olarak düzenlenen cezai şart hükmünün geçersiz olduğunu, davalının sözleşme gereğince yükümlülüklerin yerine getirilmediğini, bu nedenle sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 17.746,68 euro ve 6.324,05 TL. eğitim giderinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ile davalının imzalamış olduğu, 12.11.2009 tarihli sözleşmenin 14/j maddesinde; davalı pilotun 2 yıl dolmadan sözleşmeyi sona erdirirse kendisi için harcanan eğitim masrafları ile şirket tarafından bu uğurda yapılan diğer masrafları işverene ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği açıklandıktan sonra, tip eğitimi alan pilotun 24.000 euroyu ödemesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, eğitim gideri olarak harcanabilecek bedelden toplu olarak eğitim verildiği gözetilerek davalı payına düşen bedel üzerinden hesaplama yapılarak yazılı şekilde tahsile karar verilmiştir.

Anılan sözleşmenin, sözleşme serbestisi ilkeleri çerçevesinde düzenlenen özel hukuk hükümlerine tabi olarak yapılan bir sözleşme olduğu gözetildiğinde, taraflar açısından bağlayıcıdır. Bu nedenle eğitim gideri olarak belirtilen 24.000 euro bedelin hesaplamaya esas alınması gerekir. O halde, davalı, fesih tarihinden itibaren sözleşme sonuna kadar çalışılmayan döneme isabet eden eğitim giderini ödemekle yükümlüdür. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile eğitim gideri olarak harcanabilecek tutar üzerinden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.