Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/14472 K.2017/1612

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, banka kredisiyle ev satın aldığını, ancak sonradan kredi geri ödemelerinde zorlandığı için evi satışa çıkardığını, alıcı çıkmayınca kredi ödemesinin de iyice zorlaşıp icra tehdidi altına girdiğini, bu sırada önceden tanıdığı davalı Uğur'un kalan kredi borcu olan 18.250,00 TL'yi borç olarak vermeyi teklif edip ev satılınca ödeyebileceğini söylediğini, kendisinin de bu teklifi kabul ettiğini, kredi borcunun Uğur'un ödemesiyle kapatıldığını, aynı davalının eve de alıcı olarak dava dışı Huriye Demir'i bulduğunu, 46.000,00 TL fiyatla anlaştıklarını,

bu bedelin 44.000,00 TL'sinin dava dışı ... adına kayıtlı araç ile ve 2.000,00 TL'nin elden ödendiğini, davalı Uğur'un yine davacıya yardım etmeyi önererek aracın satış işlemleriyle uğraşmaması için aracın trafik kaydını eşi olan diğer davalı ... adına alıp aracı sattıktan sonra kendisine borç olarak verdiği 18.250,00 TL'yi içinden alıp kalan 25.750,00 TL'yi kendisine vereceğini söylediğini, bu öneriyi kabul ettiğini,

ancak davalıların bundan sonra kötü niyetle aracı satmadıklarını ve alacağı olan 25.750,00 TL'yi de ödemediklerini ileri sürerek 25.750,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ... dava konusu aracı bedelini ödeyerek satın aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 25.750,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile evinin satışı dolayısıyla 44.000,00 TL sayılarak kendisine verilen aracın, davalı Uğur tarafından eşi olan diğer davalı üzerine tescil ettirilip parasının ödemediğini ileri sürerek 25.750,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacının hile iddiası nedeniyle tanık dinlenebileceği gerekçesiyle tanık beyanlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, ispat yükü altında olan davacının hile iddiası bulunmadığı gibi HMK’nun 200. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenemez, dinlenen tanık beyanları hükme esas alınamaz. Davacı, iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır.

Ancak dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.