KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/16145 E., 2015/14163 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı,.. İcra Müdürlüğünün 2012/28816 esas sayılı dosyasından, 30/08/2011 tarihli 8.650,00 TL bedelli keşidecisi olan bir bonodan dolayı kendisine ödeme emri gönderildiğini, kısa bir süre sonra da , İstanbul 26 İcra Müdürlüğünün 2013/688 esas sayılı dosyasına istinaden 8.650,00 TL bedelli 30/04/2011 tarihli teslimat fişine istinaden ödeme emri gönderildiğini, kendisinin davalı tarafa borcunun olmadığını belirterek her iki icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, %20 den az olamamak kaydıyla kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne , %20 kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddine.
2- İİK’nun 67. maddesinin ikinci fıkrası gereğince alacaklının inkar tazminatına mahkum edilebilmesi için, icra takibinde haksız olmasının yanında kötüniyetli olması da gereklidir. Davalının takipte kötüniyetli olduğu, davacıyı zarara uğratmak kastıyla hareket ettiği ispat edilemediğine göre davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalının kötüniyet tazminatına mahkum edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/16145, K. 2015/14163, 4 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama