KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/16359 E., 2015/16181 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan çektiği krediden dolayı haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek şimdilik 1.315.00.TL' nın, ıslah dilekçesi ile talebini 2.882.00.TL artırarak toplam 4.197.00.TL' nın davalı bankadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın davanın kabulü ile 1.315.00.TL' nın dava tarihinden, 2.282.00.TL' nın ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Davacı eldeki davada 1315 TL.nın tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 2882 TL artırarrak toplam 4197 TL.na çıkarmış olup, mahkemenin karar gerekçesinde de açıkca davacının 4197 TL talepte haklı olduğu belirtilmesine rağmen hüküm kısmında 1315 TL.nın dava tarihinden, 2282 TL.nın ıslah tarihinden faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Oysaki az yukarıda açıklandığı üzere ıslah edilen kısım 2882 TL olup, mahkemecede gerekçede bu kısmın kabul edildiği belirtildiği için hüküm kısmında da ıslah edilen 2882 TL.nın kabulüne karar verilmesi zorunludur. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek hüküm kısmında ıslah edilen kısım için 2882 TL yerine 2282 TL.na hükmetmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğiniden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/16359, K. 2015/16181, 20 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama