KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/16908 E., 2017/6102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ... ile aralarında ... kayıtlarına göre 27.06.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere imzaladıkları sözleşme ile davalı kulübün profesyonel takım teknik sorumluluğunu üstelendiğini, sözleşme süresince davalı kulübün yaşadığı ekonomik sıkıntılar nedeniyle alacaklarını tahsil edememesi nedeniyle sözleşmeyi karşılıklı feshettiklerini ve fesih tarihine kadar doğmuş alacaklarına karşılık 18.11.2011 vadeli 8.000,00 TL ve 18.12.2011 vadeli 5.000,00 TL bedelli, toplam 13.000,00 TL bedelli iki adet emre muharrer senet verildiğini,
söz konusu senetleri davalı tüzel kişi adına imzalayan kulüp başkanı ... tarafından ayrıca şahsı adına da senetler üzerine aval verildiğini ve senetlerin ödenmediğini ileri sürerek senet bedellerinin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ...’ne dava dilekeçsi tebliğ edilmiş, cevap dilekçesi sunmamış, duruşmada davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.
Davalı ...’a usulüne uygun tebligat çıkartılmış, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Taraflar arasında imzalanan 18.10.2011 tarihli karşılıklı sonlandırma ve ibra belgesinin aslı getirtilip bu hususta değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/16908, K. 2017/6102, 22 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama