Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/17936 K.2017/8561

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, şirketin davalı idare tarafından düzenlenen ihaleyi kazanarak, 06/04/2011 tarihli sözleşme uyarınca, faturada belirtilen 50.000 metre gazlı bez, 250,000 adet tampon, 2500 kg pamuğun davalıya 09/05/2011 günlü irsaliye ile teslim edildiğini, fakat fatura bedeli olan toplam 62.370,00 TL'nin ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takip başlatıldığını, davalının takibe 20.11.2012 tarihinde ödeneğin bulunmadığı, borcun muaccel olması için ihtar gerektiği, faizin temerrüt tarihinden sonra işleyeceğini belirterek borca ve ferilerine itiraz ettiğini, yapılan itirazın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ihale sözleşmesini imzalayarak sözleşmedeki edinimleri kabul ettiğini, sözleşme uyarınca ödemelerin muhasebe biriminin kayıtlarına giriş sırasına göre yapıldığını, ödeneği olmayan bir iş için icra takibinin yapılmasının usule aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İcra takibine konu asıl alacağın dava tarihinden sonra davalı tarafından ödenmiş olması nedeniyle asıl alacak hakkında karar verilmesine yer olmadığına, asıl alacağın ihtarname tarihi ve verilen süreden sonraki 26/06/2012 tarihinden ödeme tarihi olan 22/03/2013 tarihine kadar hesap edilecek yasal faizinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken bakiye harcın ve davacı tarafından yatırılan harçların da yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.