Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/18409 K.2016/14169

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı asil ... geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı avukat ile yapılan 29.6.2010 tarihli ücret sözleşmesi ile ortaklığın giderilmesi davasını açıp takip etmesi için anlaştıklarını, ancak dava açılmadan miras taksim sözleşmesi ile kendisine düşen taşınmazın 3. Kişiye 65.000 TL.na satışını verilen özel vekalet ile gerçekleştirdiğini ancak 26.000 TL. Dışında ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 9.000 Tl. Vekalet ücretinin mahsubu ile bakiye 30.000 TL.nin satış tarihinden yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, karşı dava ile de 9.000 TL. nin ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 24.500 TL.nin yasal faizi ile tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada 30.000 TL.nin ödetilmesini istemiş, mahkemece, gerekçede asıl dava açısından 16.800 TL. Ücret ve 1.500 TL. masraf olmak üzere toplam 18.300 TL.nin düşülmesinden sonra bakiye 20.700 TL.nin iadesi gerektiği açıklanmış ancak hükümde 24.500 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olmakla gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmış bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış.

6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında;

açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması HMK 297.maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirir. 2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.