Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/19253 K.2017/5759

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... İnşaat şirketinin gerçekleştirdiği “... ...” konut projesinden bir bağımsız bölüm satın aldığını, diğer davalı bankadan da bu nedenle konut kredisi kullandığını, sözleşmede teslim tarihi 31.12.2008 olmasına rağmen teslimin halen gerçekleşmediğini ve davalı şirketin inşaatın yapımını durdurduğunu ileri sürerek satın aldığı bağımsız bölüme yapılacak masraflar için şimdilik 30.000 TL, ortak mahaller için şimdilik 8.000,00 TL, sözleşmesel tazminat olarak şimdilik 2.000,00 TL nin dava tarihinden işleyecek en yüksek mevduat faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı banka, kredinin bağlı kredi olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, bilirkişi raporu ile belirlenmiş olan eksik işler bedeli olan 26.550,00 TL ve 4.603,00 TL ortak giderlere ilişkin bedelin ve 24.000,00 olarak hesaplanan tazminat bedelinden davalı banka kullandırdığı kredi miktarı oranında sorumlu olmak üzere davalılardan müşterek müteselsil tahsili ile davacıya ödenmesine, eksik işler ve ortak giderlere ilişkin fazla taleplerin reddine, tazminata ilişkin olarak hükmedilen 24.000,00 TL’den 2.000,00 TL’ye ilk dava tarihi 31/12/2009, bakiye 22.000,00 TL’ye ıslah tarihi olan 13/11/2012 tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile tahsiline, karar verilmiş; hüküm davalı Banka tarafından temyiz edilmişir.

Davacı, davalı müteahhit şirketten aldığı bağımsız bölümün tamamlanmaması nedeniyle gereken imalat bedeli ve sözleşmesel tazminatın tahsilini istemiş, davalı banka ise kredinin bağlı kredi olmadığı ve sorumluluğunun olmadığını savunmuştur. Mahkemece, davanın her iki davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4077 Sayılı Yasanın 10/5 maddesi uyarınca, kredi veren kuruluşun verdiği kredinin bağlı kredi sayılabilmesi için, kredi verenin tüketici kredisini belirli marka, bir mal veya hizmet satın alması ya da belirli bir satıcı veya sağlayıcı ile yapılacak satış sözleşmesi şartı ile vermesi gerekir. Bu koşulları taşımayan tüketici kredisinin bağlı kredi olarak kabulü olanaksızdır. Davacının konut satın almada kullanmak üzere davalı bankadan kredi kullandığı sabittir.

Davacı ile davalı arasında yapılan kredi sözleşmesinde satın alınacak malın herhangi bir özelliği belirtilmediği gibi, satıcı ismi de belirtilmemiştir. Konut satış sözleşmesi ve broşürlerde de davalı bankanın adı hiç geçmemiştir. Öyle olunca bankanın davacıya kullandırdığı kredinin bağlı kredi niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek davalı banka hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerekirken aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.