Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/19272 K.2015/17934

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını komisyon, dosya masrafı ve yapılandırma ücreti adı altında haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek 3.400,00 TL'nin tahsilini istemiştir, davacı vekili 22.12.2014 tarihli duruşmada; 3.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 3.400,00 TL'nin dava tarihi itibariyle işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile kendisinden haksız yere tahsil edilen 3.400,00 TL'nin tahsilini istemiş, davacı vekili 22.12.2014 tarihli duruşmada. 3.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 3.400,00 TL'nin dava tarihi itibariyle işleyecek avans faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de; dosya kapsamından davacının dava dilekçesi ile faiz talep etmediği, davacı vekilinin 22.12.2014 tarihli duruşmadaki “3.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte iadesi” ne ilişkin beyanının ise ıslah mahiyetinde olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, hükmedilen alacağa ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.