Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/19893 K.2017/8387

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Davalı ...’den satın aldığı konutta oluşan gizli ayıplar nedeni ile 2000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiş ıslah ile talebini 2655,00 TL ye yükseltmiştir. Davalı; davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, kısa kararda davanın kabulü ile “2655,00 TL ‘nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline” karar verilmiş; gerekçeli kararın hüküm kısmında ise “2655,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline” karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur.

Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayada, Mahkemece, kısa kararda davanın kabulü ile “2655,00 TL ‘nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline” karar verilmiş; gerekçeli kararın hüküm kısmında ise “2655,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline” karar verilmiştir.Böylece, kısa kararla gerekçeli karar arasında faizin başlangıç tarihi hususunda çelişki yaratılmış olup, yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırı bu husus nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir. 2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.