Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/21841 K.2017/10422

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile aralarında vekalet sözleşmesi imzaladıklarını, diğer davalı ...'ın da sözleşmede müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile yer aldığını, vekalet ilişkisinden doğan tüm edimlerini ifa etmesine rağmen haksız şekilde azledildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, hüküm kurulurken davanın ... yönünden 400.00 TL maktu ücreti vekalet ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı 600,00 TL ücreti vekalet üzerinden kabulüne artan kısmın reddine karar verilmiş; ancak gerekçe kısmında vekalet sözleşmesinin tanzim edilmiş olduğu, 11/06/2007 tarihinde ATK raporunda belirlendiği gibi vekalet veren kısıtlının akıl sağlığının bu tarih itibari ile hukuki işlem ehliyetini kaldıramayacak düzeyde bozuk olduğu tespit edilmiş olmakla taraflar arasındaki sözleşme mutlak butlanla batıl olduğu ve bu nedenle davacının ancak avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden nisbi vekalet ücreti isteyebileceği gerekçesi üzerine hüküm inşa edildiği gösterilmekle gerekçeli karar ile hüküm arasında çelişki oluşmuştur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış.

6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında;

açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2. maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.Temyize konu davada, gerekçe ile hüküm arasında çelişkili durum yaratıldığı anlaşılmakla, bu husus da açıklanan yasal düzenlemeye göre HMK 297. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.