KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/22421 E., 2015/21138 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, faizlerin düşmesi üzerine kredinin yeniden yapılandırıldığını, davalı banka tarafından komisyon, dosya masrafı ve yapılandırma ücreti adı altında adı altında haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek kesinti yapılan 5.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı yapılan kesintinin sözleşmeye ve yasal mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 2.614,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullanması nedeniyle erken ödeme ve dosya masrafı adı altında haksız kesilen alacağın yasal faizi ile tahsilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kabule konu toplam bedel içerisinde vergisel yükümlülük kapsamında tahsil edilen 577,03 TL’lik KKDF alacağının da bulunduğu anlaşılmakta olup, yasal zorunluluk kapsamında kesilen bu bedelin davacıya iadesi söz konusu olamaz. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek 577,03 TL bedelli KKDF’nin tahsiline ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, bu kalem isteğin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/22421, K. 2015/21138, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama