KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/22661 E., 2015/33195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut ve tüketici kredisi kullandığını, faizlerin düşmesi üzerine konut kredisinin yeniden yapılandırıldığını, bu işlemler nedeniyle davalı banka tarafından dosya masrafı ve yapılandırma adı altında 3.596,00 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, yapılan bu kesintinin, kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla talebini 5.850,43 TL‘ye çıkarmıştır.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, konut kredisi sözleşmesinden doğan haksız kesintinin iadesi istemine ilişkindir. Davalı banka, cevap dilekçesinde kesintinin sözleşmeye ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş; temyiz dilekçesinde ise kredinin yeniden yapılandırılması sırasında davacının hesabından yapılan 1.191,78 TL ve 1.164,00 TL‘lik kesintilerin davacı hesabına iade edildiğini savunmuştur. Dosya içinde bulunan hesap hareketlerinden, davalı bankanın yaptığı 1.191,78 TL ve 1.164,00 TL‘lik kesintilerin iade edildiği anlaşılmaktadır. Ödeme savunmasının yargılamanın her aşamasında dile getirilebileceği gözetilerek, mahkemece bu kısım yönünden gereken araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/22661, K. 2015/33195, 16 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama