Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/23291 K.2015/34101

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, faizlerin düşmesi üzerine yeniden yapılandırldığını, bu nedenle davalı bankanın kendisinden dosya masrafı ve yapılandırma ücreti adı altında 5.000,00-TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, yapılan bu kesintinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.995,44-TL masrafın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, konut kredisi nedeniyle davacı tüketiciden haksız olarak alınan 5.000,00 TL masrafın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.995,44-TL masrafın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve davalı lehine 750,00 TL maktu vekalet ücretine karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 2015 yılı AAÜT’nin 13. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü yer almaktadır.

Buna göre; mahkemece, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına reddedilen 4,56 TL üzerinden hesaplanacak vekalet ücretinin, AAÜT’nin 13/2 maddesi uyarınca hükmedilen vekalet ücretinin reddedilen miktarı geçemeyeceği öngörüldüğünden, davalı yararına 4,56 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına 750,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.