KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/23883 E., 2017/8526 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı tarafından ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4567 (yeni 2012/1468) esas sayılı dosyasında başlatılan takip nedeni ile davalıya fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını, bu dosyaki borcunu 03.05.2012 tarihinde o günkü haliyle davalıya ödediğini, davalı tarafından 03.05.2012 tarihinde ibraname verildiğini, fazla yaptığı 4.500,00-TL ödemenin istirdadı için başlattığı takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın %20’si kadar icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıya fazla yaptığı ödemenin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının icra dosyası aracılığıyla ödemek zorunda kaldığı miktarı istemesinin yeterli olacağından, iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacının talebi fazla ödemeye ilişkin olup, bu haliyle İİK'nun 40. maddesi anlamında bir ödemeden ziyade haricen ödeme iddiasına dayanıldığı anlaşılmaktadır.
Hâl böyle olunca davacının hukuki yararının bulunduğu gözönünde bulundurularak işin esasına girilip davacının delilleri toplanıp iddialar değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçe ile yazılı şekilde hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/23883, K. 2017/8526, 25 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama