Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/24333 K.2015/26813

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı yüklenici şirketler ile arasında hizmet alım sözleşmesi olduğunu ve davalılar için çalışan dava dışı işçiye işçilik alacaklarının tahsili için açılan dava sonucu 12.866,00 TL ödeme yaptığını, bu ödemenin davalılardan sorumluluk oranlarına göre yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 2.352,61 TL'nin ödeme tarihi 07/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalı .... (.....i) den alınarak davacıya verilmesine, 3.034,26 TL'nin ödeme tarihi 07/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalı ....i'den alınarak davacıya verilmesine,4.780,96 TL'nin ödeme tarihi 07/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalı....den alınarak davacıya verilmesine,2.698,17 TL'nin ödeme tarihi 07/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalı ....'den alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile 12.866,00 TL’nin davalılardan tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmekle birlikte her bir davalıdan ayrı ayrı maktu vekalet ücreti tahsiline karar verilmiştir.oysa ki davacı lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilerek hükmedilen vekalet ücretinin her bir davalıdan sorumluluk oranı ile sınırlı olmak üzere müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.