Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/24975 K.2015/24634

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, kendisinden masraf kesildiğini, yapılan kesintinin iadesi için tüketici hakem heyetine başvurduğunu..... Valiliği Tüketici Hakem Heyeti'nin 10/09/2014 tarih 1197297/23439 sayılı kararı ile bedelin iadesi talebinin delil yetersizliğinden reddine karar verildiğini, bankanın ne taraflarına ne de hakem heyetine belgeleri göndermediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere haksız olarak davalı banka tarafından tahsil edilen 400 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 21/04/2015 tarihli duruşmada talebini ıslah ederek 3.100 TL.ne çıkarmıştır.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2- Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 400 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 21.04.2015 tarihli duruşmada talebini ıslah ederek 3.100 TL ne çıkarmıştır. Mahkemece hükmedilen alacak miktarına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmıştır. 6098 sayılı B.K.’nun 117.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur.

Öyle olunca, davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığından, mahkemece, hükmedilen alacağın dava dilekçesinde talep edilen 400 TL.sine dava, ıslah edilen 2.700 TL.sine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hükmedilen alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.