KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/25374 E., 2015/27603 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı şirket, davalı Üniversitenin düzenlediği hizmet ihalesine iştirak ederek kazandığını ve aralarında sözleşme imzalandığını, edimini layıkıyla yerine getirmesine rağmen davalının hakedişlerinden 5510 sayılı yasanın 81/1.maddesine ve sözleşmeye aykırı olarak %5 oranında kesintiler yaptığını ileri sürerek 101937,26 TL'nin hakediş tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 101937,26 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece, eldeki davada 101937,26 TL'nin davalıdan tahsiline, 25557,80 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Üceret Tarifesi uyarınca kabul edilen bedel üzerinden davacı taraf lehine hükmedilmesi gereken avukatlık ücretinin 10554,99 TL olması gerekmektedir. Mahkemece davacı lehine 10554,99 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/25374, K. 2015/27603, 30 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama