KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/25466 E., 2018/73 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıya ait aracı 17.10.2012 tarihinde 19.500,00 TL bedelle satın aldığını, aracı satmak istediğinde yaptığı araştırma neticesinde aracın kilometresiyle oynandığını tespit ettiğini, aracın bu haliyle ayıplı olduğunu ileri sürerek ödemiş olduğu araç bedelinin davalıdan tahsiline veya aracın gerçek bedeli ile arasındaki 5.500,00 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 5.500,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, ayıplı araç nedeniyle ödenen bedelin iadesi veyahut aracın gerçek bedeli ile satış bedeli arasındaki farkın tahsili istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde, 19.03.2015 tarihli celsede, aracın ayıplı halinin bedeli ile satın alırken ödemiş olduğu bedel arasındaki farkın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, kabul edilen 5.500,00 TL ‘ye 19.03.2015 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/25466, K. 2018/73, 16 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama