Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/26242 K.2015/32886

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yılbaşı tatilini geçirmek için yanında bulunan iki kişi ile birlikte davalı otele giriş yaptığını, otelde kaldığı üçünçü gün silahlı saldırıya uğradığını, bu saldırıdan gerekli güvenlik önlemleri almayan davalı otelin sorumlu olduğunu, olay nedeniyle maddî zararı bulunduğunu, bunun yanında ruhsal yönden de zarara uğradığını belirterek, 10.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, gerekli güvenlik önlemlerinin alındığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı maddî tazminat talebinden kayıtsız şartsız vazgeçmiş olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, manevî tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10.maddesine göre; “(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret,davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” Hal böyle olunca mahkemece reddedilen manevi tazminat istemi yönünden davalı lehine 1.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 4.650,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.