Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/27072 K.2018/587

Taraflar arasındaki ayıplı hizmet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı şirkete ait....'te bulunan ....adlı otelde konaklamak için 5'er yıllık tatil rezervasyonu yaptırıp bedelini de defaten ödediklerini, ancak davalı tarafın haksız bir şekilde rezervasyonlarını iptal ettiğini, iptal edilen rezervasyonlar nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın da giderilmediğini, toplam 17 kişi 17 oda için rezervasyon yaptırmaya karar verdiklerini, ...'in satış temsilcisi ..... tarafından verilen hesaba kendisi için 2 kişilik oda konaklama bedeli olan 2.000,00TL'yi ... hesabından EFT yapmak suretiyle 27/12/2012 tarihinde ödediğini,

ödemeye müteakip rezervasyon formunun kendine faks yoluyla gönderildiğini, formu imzalayarak geri gönderdiğini, yaptırmış olduğu 5 yıllık rezervasyon nedeniyle ... ve annesi ...'e 15/02/2013-20/02/2013 tarihlerinde kullanılmak üzere bir haftalık promosyon tatil hediye edildiğini, rezervasyon formlarında bu hususun sabit olduğunu, ... ve annesi ...'in 15/02/2013 tarihinde ....'teki ....

Otel'e geldiklerini ve hediye bir haftalık tatillerini kullandıklarını, ..., ..., ..., ... ve .... de davalı otel hesabına rezervasyon için gerekli olan havaleyi yaptıklarını, onay formunun gönderildiğini ve imzalanarak onay işleminin gerçekleştiğini, en son olarak ...’ın akrabaları adına 2 yıl öde, 4 yıl kal kampanyası için (ikişer kişilik) 3 oda konaklama bedeli olarak satış temsilcisi tarafından bildirilen adrese 6.005,00 TL havale ettiğini, ödeme yapıldığı halde rezervasyon formlarının gönderilmediğini, yapılan rezervasyonların iptal edilmesiyle maddi manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek;

... için, yapılacak tahkikat sonucunda maddi zararının mümkün olduğu anda arttırılmak üzere, 3.800,00 TL maddi zararının ve 1.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 1.800,00 TL maddi zararının ve 1.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 3.000,00 TL maddi zararının ve 1.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 1.995,00TL maddi zararının ve 1.000,00TL manevi tazminatın, ... için 2.750,00 TL maddi zararının ve 1.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 2.000,00 TL maddi zararının ve 1.000,00TL manevi tazminatın, ... için yapılacak tahkikat sonucunda maddi zararının mümkün olduğu anda arttırılmak üzere,

2.000,00 TL maddi zararının ve 1.000,00 TL manevi tazminatın, ... için yapılacak tahkikat sonucunda maddi zararının mümkün olduğu anda arttırılmak üzere, 6.005,00 TL maddi zararının ve 3.000,00 TL manevi tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 3.800,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 1.800,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 3.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine, 1.995,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 2.750,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine,

2.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'na verilmesine, 2.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 6.005,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların maddi tazminat taleplerine ilişkin temyizleri yönünden yapılan incelemede;

1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Dava değeri karar tarihi itibariyle 2.080,00TL'yi geçmeyen davacılar ..., ..., ..., ...’in HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin anılan davacıların temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacılar ..., ..., ..., ... yönünden yapılan incelemede, anılan davacılar, davalı şirketin rezervasyonları iptal etmesiyle maddi manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, avans faiziyle birlikte zararlarını istemişler; mahkemece maddi tazminat istemlerinin kabulüyle birlikte yasal faize hükmedilmiştir. Davalı şirket tacir olduğundan, mahkemece avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 (HMK'un 370.) maddesi gereğidir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyize gelen davacılar ..., ..., ..., ...’ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacıların manevi tazminat taleplerine ilişkin temyizleri yönünden yapılan incelemede;

4-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Dava değeri karar tarihi itibariyle 2.080,00TL'yi geçmeyen davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin anılan davacıların temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

5-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davacılardan ...’ın manevi tazminata ilişkin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün anılan davacı yönünden onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Davalının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

6-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davasının kabulüne karar verilen bedel itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmeyen davacılar ..., ..., ..., ... yönünden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin anılan davacılar yönünden davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

7-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davalının, davacılardan ..., ..., ..., ... yönünden bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.