Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/27864 K.2017/11451

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Jandarma Bölge Komutanlığı’nın ihtiyacı olan malzemelerin tedariki için yapılan ihale sonrası davalı yüklenici şirket ile 04.08.2011 tarihli sözleşme imzalandığını ancak davalı firmanın taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedilerek yeniden yapılan ihalede başka şirketle 07.08.2012 tarihli sözleşme imzalandığını ve malzemelerin bu şirket tarafından temin edildiğini, 1.ihaledeki en avantajlı ikinci teklif ile 2.ihaledeki en avantajlı birinci teklif arasındaki fark sebebiyle yapılan ihale masrafları da dahil olmak üzere 204.934,69 TL hazine zararının meydana geldiğini, ortaya çıkan hazine zararının ikinci ihale tarihinden işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 166.234,18TL alacağın 12.06.2012 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazla istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyize gelen davacının aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şirketin taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle ticari temerrüt faizi ile birlikte zararını istemiş; mahkemece davanın kısmen kabulü ile birlikte temerrüt faizine hükmedilmiştir. Davalı şirket tacir olduğundan, mahkemece avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.