Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/28800 K.2016/20498

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat... gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 04/04/2009 tarihli protokol ile davalının kendisine 330.000 TL ödeyeceğinin kararlaştırıldığını ancak davalının ödeme yapmadığnı ileri sürerek, alacağının tahsili için 15/01/2010 tarihinde davalı aleyhine icra takibi başlatmasına rağmen davalının takibe haksız itiraz ettiğini, davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın nkabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm ve davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67/2. maddesinde yer alan % 40 ibaresi 6352 sayılı kanunun 11. maddesi ile % 20 olarak değiştirilmiş ve bu değişiklik 5.7.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, icra inkar tazminatının % 20 olarak uygulanmasına ilişkin hüküm ancak bu maddenin yürürlüğünden sonraki takipler de uygulanabilir. Buna göre; eldeki davada davacının icra takibini söz konusu değişiklikten önceki 15/01/2010 tarihinde başlattığı anlaşılmakla, davacı yararına % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken, % 20 oranının uygulanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

.