Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/29183 K.2015/30385

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların birlikte hareket ederek bir kısım taşınmazlardaki hisselerinin satışı için kendilerine verilen vekaletleri, yapılan alacağın temliki sözleşmesini ve protokolü kötüye kullanarak dolandırıldığını, taşınmazların bedelini tahsil ettiklerini ancak kendisine ödeme yapmadıklarını, satılan taşınmazların hissesine karşılık gelen 700.000,00-TL bedelin işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı, önincelemeden sonra yapılan ilk tahkikat duruşmasında dosyaya 13.11.2014 tarihli protokol sunarak aralarında anlaştıklarını, davalıların davaya konu taşınmazların davacıya devrini veya belirtilen ödemeleri yapmadığı takdirde; 700.000,00.-TL taşınmaz bedelinin işleyecek yasal faizi, yargılama masrafı ve avukatlık ücreti ile birlikte ödemeyi kabul ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 700.000,00 TL alacağın yasal faizi ile davalılardan tahsiline, davalıların davayı ön inceleme aşamasında kabul ettikleri göz önünde bulundurularak alınması gereken karar ve ilam harcından 2/3 oranında indirim yapılarak 15.939,00.-TL karar ve ilam harcının davalılardan alınarak hazineye gelir kaydına, tarafların yargılama gideri ve avukatlık ücreti talebi olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının temyizi yargılama giderleri ve vekalet ücretine yöneliktir. Hemen belirtmek gerekir ki mahkemece, taraflar arasındaki 13.11.2014 tarihli sulh protokolünde davalıların dava konusu alacağı, davacıya ödemeyi kabul ettikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 308. maddesindeki tanıma göre kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesi olup, gerçekten de anılan protokole göre, davalı taraf davacıya 700.000,00 TL yi ödemeyi kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki, bu kabul beyanı, 16.10.2014 tarihli ön inceleme duruşmasından sonraki aşamada, 13.11.2014 tarihli tahkikat duruşmasında taraflarca 13.11.2014 tarihli protokol ile sunulmuş olup, öninceleme duruşmasından önce kabulün gerçekleştiğinden söz edilemez. 6100 sayılı HMK’nın 312.maddesine göre kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edileceği hüküm altına alınmıştır.

O halde mahkemece, yargılama harç ve giderleri (492 sayılı Harçlar Kanunun uyarınca dava değeri üzerinden alınması gereken 47.817,00 TL nispi karar ve ilam harcı ile 68,50 TL’lik posta gideri) ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 2014 yılı A.A.Ü.T. nin 12/1 maddesi uyarınca hesap edilen 41.000 TL ‘lik nispi vekalet ücretinin tamamının davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.