KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/29187 E., 2015/33202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan 12.8.2009 tarihinde 60.000,00 TL’lik kredi kullandığını, bu kredi nedeniyle davalı bankanın kendisinden dosya masrafı ve komisyon adı altında 3.000,00 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak şimdilik 1.800,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, uyuşmazlığın genel kredi sözleşmesinden (işyeri kredisi) kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
1- Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle kendisinden tahsil edilen haksız kesintilerin iadesi talebiyle eldeki davayı açmıştır. Davacının kullanmış olduğu krediye ilişkin sözleşmenin incelenmesinden uyuşmazlığın, 12.8.2009 tarihli 60.000,00 TL’lik genel kredi (işyeri kredisi) sözleşmesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla, taraflar arasındaki uyuşmazlık, 4077 sayılı Yasanın kapsamı dışında olduğu anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi değil, Genel Mahkemeler görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde mahkemece genel mahkeme sıfatıyla davaya bakılarak karar verilmesi gerekirken, tüketici mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/29187, K. 2015/33202, 16 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama