Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/29476 K.2015/34578

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yapılan ihale sonucu yapılan sözleşme ile davalıdan temizlik hizmeti aldığını, dava dışı işçinin davalı firmanın işçisi iken iş akdinin son bulması nedeniyle işçilik haklarının tahsili için açılan dava sonucu hükmedilen alacağı icraen ödediğini, sözleşme ve ihale mevzuatına göre işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğunu bildirerek rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalı firmalardan ihale ile hizmet satın aldığını, iş akti son bulan dava dışı işçinin kendisine ve dava dışı .... hakkında açtığı işçilik haklarının tahsiline ilişkin dava sonucunda hükmedilen alacağı kendisinin ödediğini, oysa ihale dökümanı ve sözleşmeye göre davalının sorumlu olması gerektiğini bildirerek ödenen miktarın davalılardan rücuen tahsili için eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece,davalıların sorumlu oldukları miktar, işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlıtutularak hesaplanmış, hesaplanan miktarın yarısının davalılardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmiştir. Nevar ki,taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 23. maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı personele ilişkin sorumlulukları ile ilgili mevzuatın bu konuyu düzenleyen hükümler ve genel şartnamenin 6. bölümünde belirlendiği, yüklenicinin buna aynen uymayı taahhüt ettiği yazılıdır.

Hizmet işleri genel şartnamesinin 6. bölüm 38. maddesinde “Yüklenici, çalıştırdığı işçilerin işi yapmakta olduğu bir iş kolu veya meslekte aynı tipteki bu iş için mevzuatta kabul edilenlerden daha az elverişli olmayan şartlarda çalışmalarını ve ücret almalarını sağlayacaktır.

Ücret, yan ödeme ve çalışma şartlarının toplu sözleşme ile veya mevzuatla tesbit edilmemiş olması halinde; yüklenici, en yakın ve en uygun bir bölgedeki iş kolu veya meslekteki aynı tip bir iş için mevzuatla tesbit edilenlerden daha az elverişli olmayan ücret, yan ödeme ve çalışma şartlarını sağlayacaktır.” hükmü yer almaktadır.Hizmet işleri genel şartnamesi öncelikle uygulanması gereken ihale dökümanı olarak sayılmıştır.

Bu açıklamalara göre, işçinin işçilik alacakları için iş mahkemesinde açtığı davada, davacı kurumun sorumlu tutulması iş kanunundan kaynaklanan bir zorunluluktur. Davacı tarafından ödenen kısmın rücuuna ilişkin davada ise, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine bakmak gerekir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 23. maddesi hizmet işleri genel şartnamesine atıf yapmakta olup, şartnamenin 6. bölüm 38. maddesi hükmüne göre, çalıştırılan işçilerin ücret ve yan ödemelerinden davalı yüklenici sorumludur. Borçlar Kanununun 167. maddesinin dava konusu olayda uygulanması mümkün değildir. Zira, sözleşme ve ihale dökümanında sorumluluk belirlenmiştir. Yargılama gideri ve bu kapsamdaki vekalet ücreti alacağı da kıyasen asıl alacağın tabi olduğu hükümlere tabidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, sorumluluğun paylaştırılmak süretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.