Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/31698 K.2018/2079

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kuruma bağlı hastanenin 2005 yılı yakıt gereksinimi için yapılan ihale sonucu sözleşme imzalandığını, sözleşmede kararlaştırılan edimlerin kendileri tarafından yerine getirilmiş olmasına rağmen sözleşmenin 15.2. maddesi gereğince ödenmesi gereken fiyat farkının ödenmediğini ileri sürerek toplamda 15.126,00 TL’nın sözleşme gereği ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 9.340,56 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 18.12.2013 tarih, 2013/14103 esas 2013/31881 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile 15.126,00 TL toplam alacağının, 1.186,80 TL’nın 16.04.2005 tarihinden itibaren, 1.539,68 TL'nın 30.04.2005 tarihinden itibaren, 1.177,11 TL'nın 08.05.2005 tarihinden itibaren, 2.791,35 TL'nın 19.05.2005 tarihinden itibaren, 1.923,41 TL'nın 28.05.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve tarafların daha önce getirmiş oldukları temyiz sebepleri yönünden kazanılmış hak durumları da dikkate alınmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca davalı Sağlık Bakanlığının harçtan muaf tutulması gerekirken harçtan sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.