Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/32056 K.2017/11830

Taraflar arasındaki azil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...'nın avukatı olduğunu, diğer davalının ise onun boşandığı eşi olduğunu, müvekkili... adına takip ettiği dava ve icra dosyalarında davalıların gizli sulh olduklarını bu nedenle müvekkili ... tarafından haksız azledildiğini, AAÜT 165. maddesi gereği sulh nedeniyle tarafların müteselsil sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek müteselsil sorumluluğun tespiti ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 12.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 12.1.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını yalnızca davalı ... yönünden ıslah ederek alacağını toplam 84.850 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı yönünden kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, tarafların gizli sulh olması nedeniyle müvekkili ... tarafından haksız azledildiğini ileri sürerek şimdilik 12.000 Tl vekelet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, bilirkişi raporu sonrası davasını yalnızca müvekkili ... yönünden ıslah etmiş,diğer davalı yönünden ıslah etmediğini dilekçesinde açıkça belirtmiştir.Bu durumda mahkemce dava tarihindeki değer esas alınarak red edilen miktar üzerinden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken,

davalı ... yönünden de dava ıslah edilmiş gibi ıslah edilen değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi gereğidir.