Davacı, Ege Gayrimenkul Danışmanlık Hizmetleri ünvanlı iş yeri adına davalı ile arasında 13.09.2012 tarihli komisyon akdi imzalandığını, davalının bu sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmemesine rağmen komisyon alacağı için takip yaptığını, takibe itiraz edilmemesi ve haciz uygulaması sonucunda davacının takip bedelini icra dairesine ödediğini, davacının satın almak istediği daireyi davalının hiç göstermediğini, davacının evi görmeden tapu işlemlerini yapmayacağını beyan etmesi üzerine,
davalının takip yaptığını, icra mahkemesince tebligatın usulsüz yapıldığına karar verildiğini ancak tedbir kararı verilmediğini, bildirmiş davaşlıya borçlu olmadığının tespitine, davalının tarafına karşı başlatmış olduğuhukuka aykırı icra takibi dolayısıyla tarafından tahsil etmiş olduğu 13.098,88 TL haksız bedelin faizi ile birlikte tarafına iadesine,... 24.İcra Müdürlüğü'nün 2013/7107 Esas, sayılı dosyasında ve...
15.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/138 Esas sayılı dosyasında yaptığı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL masraflar ve vekalet ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 17/02/2015 tarihinde davacının 2.000,00 TL'ye ilişkin masraf ve vekalet ücretlerine dair davasının tefrik edilmesine karar verilmiş, tefrik edilen bu kısım temyize konu mahkemenin 2015/63 Esaslı dosyasına kaydedilmiştir. Yapılan yargılama sonucu davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL. ye çıkarılmıştır.
Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davacının, davalının aleyhine haksız olarak başlattığı icra takibi ve icra takibi üzerine icra mahkemesinde açtığı dava ile ilgili olarak yaptığı masraf ve vekalet ücretlerine ilişkin talebi olan 2.000,00 TL, karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL. yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır.
O nedenle davacının miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.