Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/34652 K.2017/11395

... vekili avukat ... ile 1-... İnşaat Hizmet Taah. Turizm Petrol Aş. vekili avukat ..., 2-.... vekili avukat ..., 3-.... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25/06/2015 gün ve 2013/322-2015/620 sayılı hükmün davalı ... Hizm. Taah. Gıda Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı firmaların ... Üniversitesi rektörlüğünün temizlik hizmetini ihaleyle üstlendiklerini, dava dışı işçi ...'nun davalı yükleniciler bünyesinde istihdam edildiğini ancak iş akdinin sona ermesinden sonra kıdem tazminatı istekli dava ikame ettiğini, ... İş Mahkemesi tarafından lehine kıdem tazminatına hükmedildiğini, ilam sebebiyle 22.11.2012 tarihinde 6.749,68 TL kıdem tazminatı ödediklerini oysa ki işçinin yükleniciler bünyesinde istihdam edildiğini ve sözleşmeye göre işçilik alacaklarından yüklenicilerin sorumlu olması gerektiğini açıklayarak ödenen 6.749,68 TL kıdem tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6.749,68 TL alacağın 22.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı ... İnşaat Hizmet Taah. Turizm Petrol AŞ.'nin sorumluluğunun 3.964,77 TL, davalı ... Taah. Gıda Ltd. Şti.'nin sorumluluğunun 1.610,48 TL, davalı ...'nin sorumluluğunun 1.174,43 TL ile sınırlı tutulmasına karar vermiş; hüküm, davalı ... Taah. Gıda Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden (1.610,48 TL) HUMK’un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.